Hunger Games

Deep in the meadow, hidden far away
A cloak of leaves, a moonbeam ray
Forget your woes and let your troubles lay
And when it's morning again, they'll wash away
Here it's safe, here it's warm
Here the daisies guard you from every harm
Here your dreams are sweet and tomorrow brings them true
Here is the place where I love you.

Παρασκευή, 30 Σεπτεμβρίου 2011

It shines in the dark


Ακόμα δε μπορώ να καταλάβω αυτό το παράξενο συναίσθημα που με πιάνει.
Γιατί ένα μολύβι 4Β σημαίνει τόσα πολλά; Γιατί η μυρωδιά του χαρτιού είναι τόσο ξεχωριστή; Γιατί αγαπώ τον ήχο που κάνει η ξυλομπογιά, όταν τρίβεται πάνω στο χαρτί, αφήνοντας πίσω του ένα ποτάμι χρώματος.
Δε θυμάμαι καν πότε άρχισαν τα χρώματα να έχουν τόση σημασία. Μου έχουν πει πως πρώτη φορά έπιασα χρώματα στα χέρια μου όταν ήμουν 2 ετών. Μου τους είχε αγοράσει ο αδερφός μου, με τον πρώτο του μισθό από την part-time δουλειά του. Είχα βάψει τους τοίχους. :Ρ
Δε ξέρω πότε με άφησαν να ξαναπιάσω χρώμα στα χέρια μου. Με θυμάμαι πάντως από όταν ήμουν 5 να έχω όλη την ώρα μαρκαδόρους στα χέρια. Και ένα μπλοκ στη μασχάλη. Με κορόιδευαν για αυτό στον παιδικό. Γιατί να μην κοροϊδέψουν άλλωστε; Ποιο παιδί ζωγραφίζει συνέχεια;
Δε με πτόησε ωστόσο. Και στην Πρώτη Δημοτικού ζωγράφιζα. Και στη Δευτέρα, είχα φτιάξει όοοοολα τα Πόκεμον παρέα με το Στέλιο και τη Χαριτίνη στο ολοήμερο. Στην Τρίτη, την Τετάρτη, την Πέμπτη και την Έκτη η κατάσταση έγινε τρελή. Ειδικά δε στην περίοδο Τρίτη-Τετάρτη. Πήγαινα σε εργαστήρι τέχνης και έκανε μάθημα ο κύριος Νίκος. Τι καλός γαμώτο. Πάντα χαμογελαστός, να με βοηθά να ανακατέψω την ακουαρέλα κατάλληλα για να μου βγει η σωστή απόχρωση, για να μου δείξει να χρησιμοποιώ σωστά το 4Β, για να φτιάξει το φωτισμό της λάμπας, ώστε να βοηθηθώ με την απόχρωση. Ήταν τα δύο πιο ευτυχισμένα χρόνια της ζωής μου πιστεύω. Πήγαινα αγγλικά με τη χαρά πως αμέσως μετά θα κατέβαινα τη σκάλα και θα ορμούσα στο υπόγειο εργαστήρι για να συνεχίσω το ‘‘έργο’’ μου στον καμβά μου.
Μετά, έκλεισε :(
Όταν πήγα Γυμνάσιο όμως κατάλαβα πως τα πράγματα δε θα ήταν όπως στο Δημοτικό. Το να είσαι περίεργος, ενώ είσαι μεγαλύτερος, είναι μειονέκτημα και η κοροϊδία είχε φτάσει σε σημείο που δεν αντέχονταν. Δε μπορούσα, δεν άντεχα να κλαίω συνέχεια και συνέχεια επειδή δε με δέχονταν για αυτό που είμαι. Οπότε απλά παράτησα τα χρώματα και τα χαρτιά μου για να βρω φίλους.
Δεν έπιανα μολύβι στα χέρια μου. Τα χρώματά μου ήταν κάπου σε ένα ράφι της βιβλιοθήκης-ιδέα δεν είχα πού. Τα φύλλα απλά ήταν μέσα στο κουτί, το οποίο μόνο αράχνες δεν είχε πιάσει.
Άρχισα να ζωγραφίζω λίγο ξανά στην Τρίτη Γυμνασίου, αλλά τίποτα ιδιαίτερο. Μόνο ένα-δύο άνιμε θυμάμαι ότι έφτιαξα συμπαθητικά καλά κάπου στο Μάρτιο της Α’ Λυκείου. Μέχρι το καλοκαίρι της Α’ Λυκείου για Β’ που λόγκαρα στο HarryWorld.
Μέχρι που με άφησε άναυδη το ταλέντο του Θάνου στις προσωπογραφίες και της Μαρίας στα κτήρια.
Μέχρι που κατάλαβα τι έχανα.
Στην αρχή ήταν δύσκολο. Ένιωθα το μολύβι βαρύ στο χέρι μου. Είχα ξεσυνηθίσει. Δεν έβρισκα τα 4Β μου-τα είχα πετάξει. Είχα όμως φύλλα και ξυλομπογιές.
Πήρε καιρό να ξαναβρώ ένα ρυθμό. Ξεκίνησε με χαζό anime fan art του Harry Potter. Μετά, συζήτησα με το Θάνο και θυμήθηκα πόσο αγαπούσα να ζωγραφίζω στο εργαστήρι με μολύβι μόνο συνθέσεις. Ξεκίνησα λοιπόν και έκανα ένα έργο της Frances. Έκανα κάποια anime, οι προσπάθειες να γίνω καλύτερη γίνονταν εντονότερες.
Έφτιαξα και άλλες ζωγραφιές της Frances. Και εντελώς ξαφνικά, λόγω του Harry Potter, λόγω αυτής της ταινίας που τελειώνει, σηματοδοτώντας το τέλος μίας ολόκληρης επικής εποχής για εμένα, ξεκίνησα και το fan art. Στην αρχή ήταν μόνο για Harry Potter, αλλά πήρε μεγαλύτερες διαστάσεις: Vampire Academy, The Mortal Instruments/The Infernal Devices, Hunger Games, The Caster Chronicles.
Και οκέι, ξέρω ότι παρότι παραπονιέμαι που καταστράφηκε ένα όνειρο ζωής μιας και δε θα μπω ποτέ σε καλών τεχνών-γιατί ποιος θα πλήρωνε για να γίνει το παιδί του καλλιτέχνις;- ξέρω ότι θέλω πολύ δουλειά ακόμα.
Και μισώ τον τότε εαυτό μου, αυτό το υπερφίαλο, άβουλο ον που σταμάτησε να γεμίζει χαρτιά με πινελιές και χρώμα.
Ήταν το μεγαλύτερο λάθος της ζωής μου. :| Ώρες-ώρες είμαι τόσο ηλίθια -.-’

Όλες μου τις ζωγραφιές θα τις βρείτε στην gallery μου στο deviantART: http://lunalove2.deviantart.com/gallery/

35 σχόλια:

CineFre@k είπε...

Μη σταματήσεις να κάνεις ό,τι σε ευχαριστεί! Είδα το devian art και πραγματικά ζωγραφίζεις πολύ όμορφα!!

P.S. Vampire Academy???? Έχω διαβάσει και τα 6 βιβλία και τώρα έχω κατεβάσει το Bloodlines, spin-off του VA!

Mike P. είπε...

Εντωμεταξύ δεν είσαι ηλίθια, είσαι πανηλίθια. Γιατί Καλών Τεχνών μπορείς να σπουδάσεις οποιαδήποτε στιγμή. Οπότε ανέβα εσύ Θεσσαλονίκη να σπουδάσεις Αγγλική Φιλοβλακεία, και θα αναλάβουμε το θέμα Καλών Τεχνών με περισσότερη σύνεση.

Sleepless είπε...

2 πράγματα δεν καταλαβαίνω:

1ον) Γιατί βρε καλό μου δεν κάνεις αυτό που σ'αρέσει και παιδεύεσαι? Αυτό σ'αρέσει , αυτό να κάνεις! Γιατί είναι τόσο δύσκολο!? Και μη μου πεις τώρα δεν θα τα καταφέρεις να περάσεις , ξέρουμε και οι 2 οτι αυτό δεν ισχύει!

2ον)Πως μπορείς και ζωγραφίζεις τόσο ΥΠΕΡΟΧΑ??? Τα σχέδια σου είναι πανέμορφα!!!

Άκουσε με. Μην σταματήσεις να κάνεις αυτό που σου αρέσει. Και δεν έχει γιατί και δεν μπορώ και άλλες βλακείες. Σου αρέσει? Τόσο αυτό είναι αρκετό.

Σταμάτα να σκέφτεσαι έτσι. Χαλάρωσε για μια φορά και πες " πάει στο καλό! Εγώ θα το κάνω γιατί ετσι θέλω!"

Little Dreamer είπε...

Το ξέρεις ότι ΛΑΤΡΕΥΩ τον τρόπο που ζωγραφίζεις και μακάρι να ζωγράφιζα κι εγώ έτσι!! Μην τα παρατήσεις ΠΟΤΕ! Ακόμη κι αν δε μπορείς να μπεις σε καλών-τεχνών μπορείς να το κυνηγήσεις αν αυτό είναι το όνειρό σου όπως λες!
Κι ελπίζω να το πραγματοποιήσεις όσο το δυνατόν πιο σύντομα γιατί πραγματικά το αξίζεις! :)

XOXO

Creepy Dreamer είπε...

CineFre@k, δε νομίζω να το σταματήσω ξανά. :)
Σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια *.*

=>P.S. Εγώ προσπαθώ να διαβάσω το Last Sacrifice τώρα, απλά βαριέμαι να κάθομαι πάνω από το πισι για να το διαβασω σε pdf, προτιμώ το χειρόπιαστο βιβλίο :Ρ

Creepy Dreamer είπε...

Mike P. είσαι τόσο γλυκός ρε γαμώ το :Ρ
Οκ λοιπόν, θα φροντίσω να βγάλω 22.643 μόρια, να περάσω με άριστα τη σχολή και να δουλέψουμε και το θέμα των Καλών Τεχνών. Ντιλ;

Creepy Dreamer είπε...

Sleepless, 1. Εμ, μικρή αποκατάσταση και δεν είχα ψάξει καλά το ζήτημα και δε με αφήνουν οι δικοί μου να πάω να γίνω "μποέμ καλλιτέχνις" :Ρ Σε κάλυψα;

2.Θέμα εξάσκησης :Ρ Που να δεις τα σχέδια μου από έκτη δημοτικού. Θα θες να τους βάλεις φωτια!

Κοίτα, υπάρχουν τρόποι να προσπαθήσω να κάνω αυτό που θέλω. Θα δούμε πώς θα βγει. :)
Σε ευχαριστώ :)

Creepy Dreamer είπε...

Little Dreamer, και εσύ ζωγραφίζεις πολύ όμορφα! Σου πα, πρεπει να το εξασκήσεις :)
Είσαι τόσο καλή ^_^
Φιλάκια :)

Sleepless είπε...

Το μόνο πραγματικό πρόβλημα ειναι αυτό της αποκατάστασης που είπες. Παρ'όλα αυτά και να το ψάξεις μπορείς και έτσι να μάθεις ίσως και για κάποια υποτροφία που μπορείς να κερδίσεις. Έτσι θα λυνοταν και το πρόβλημα της αποκατάστασης.

Όσο για τους γονείς σου , μιλάμε για την δική σου ζωή εδώ. Όχι για κανενός άλλου.!!

Ziggymars είπε...

Εμφανέστατα έχεις ταλέντο αγαπητή
Μη σταματήσεις για κανένα λόγο μπορείς να κάνεις πολλά πράγματα παράλληλα με αυτό που θέλεις να σπουδάσεις κι επίσης υπάρχουν πολλά απίστευτα εργαστήρια στο εξωτερικό τα οποία ίσως σ'ενδιαφέρουν :)

YΓ 1: Έμεινα με το "pierrot"
YΓ 2: Τσέκαρε τον Al Hirschfeld,νομίζω θα σ'αρέσει :)

anisixos είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
anisixos είπε...

Γεια σου μικρη μου
δεν καταλαβαινω γιατι σε κοροιδευαν που ζωγραφιζες; Εξηγησε μου. Τι τους ενοιαζε αυτους τι εκανες; Γιατι να σε κοροιδευουν για το χομπι σου; Ξερω οτι πολλα παιδια ειναι πολυ κακα και κοροιδευουν αλλα δεν ηξερα οτι κοροιδευουν ενα παιδι που ζωγραφιζει.
Μη στεναχωριεσαι καθολου που δεν περασες στην καλων τεχνων και δεν ασχοληθηκες επαγγελματικα. Ειναι νομιζω πολυ καλυτερο να ασχολεισαι ερασιτεχνικα με τη ζωγραφικη. Και δεν πειραζει που την παρατησες για καποια χρονια. Σε ολους συμβαινει αυτο. Κι εγω για καποιο καιρο δεν εγραφα καθολου. Μην κατηγορεις τον εαυτο σου. Αν θες να ασχοληθεις επαγγελματικα, δοκιμασε το και που ξερεις...

Creepy Dreamer είπε...

Sleepless, θα δείξει. Κάτσε να τελειώσουμε με τις Πανελλήνιες και βλέπουμε :)

anisixos είπε...

Ζωγραφιζεις πολυ ωραια. Μπραβο!

Creepy Dreamer είπε...

Ziggymars, σε ευχαριστώ πάρα πολύ. :)
Ναι, το σκέφτομαι και για το εξωτερικό, θα δούμε πώς θα βγει. :)

Χαίρομαι που σου άρεσε το Pierrot. Είναι ό,τι πιο πρόσφατο έχω φτιάξει από Frances :D
Ο Al Hirschfeld είναι πολύ καλός :) Μου αρέσει :D

Creepy Dreamer είπε...

anisixos, βασικά απλά γενικότερα με κορόιδευαν για τα πάντα. Και δεν ξέρω, επειδή ίσως τους έβγαινε έτσι, έβαζαν και αυτό στη λίστα με τις παραξενιές μου.
Βασικά, υπάρχει πιθανότητα να πάω Καλών Τεχνών-αφού περάσω μέσω πανελληνίων Αγγλικη Φιλολογια στο ΑΠΘ και το βγάλω καλώς εχόντων των πραγμάτων. Και ο ερασιτεχνισμός τέλειως είναι. Γιατί παραμένεις το ίδιο ενθουσιασμένος με αυτό που κάνεις, δεν το κάνεις για το χρήμα ;)
Χαίρομαι που σου αρέσει η ζωγραφική μου :)

Kostis είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Kostis είπε...

Μην κατηγορείς τον εαυτό σου που τα παράτησες τότε. Μόνο εσύ δεν έφταιγες!. Έπρεπε να ήταν κάποιος εκεί να σε στηρίξει. Πάντως δεν είναι ποτέ αργά, ακόμα και αν δεν πας Καλών Τεχνών!

Και μόλις εντόπισα και ένα 2ο ταλέντο σου :)

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε...

ΜΗ ΣΤΕΝΑΧΩΡΙΕΣΑΙ ΚΑΙ ΘΑ ΒΡΕΙΣ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΣΟΥ.ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΠΑΝΤΑ ΑΥΥΤΟ ΠΟΥ ΑΓΑΠΑΣ.
ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΣΑ ΠΟΛΥ ΚΑΙΡΟ ΝΑ ΜΠΩ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΓΙΑΤΙ.
ΣΗΜΕΡΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΑ.ΕΥΧΟΜΑΙ ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ.

Menia είπε...

Είμαι στο πολυτεχνείο.. το γιατί είμαι εκεί είναι μια άλλη ιστορία. Γνώρισα λοιπόν εκεί ένα παιδί που ήθελε να παει στην Καλών Τεχνών, γιατί κι εκείνος λάτρευε τη ζωγραφική, "αλλά ποιος γονιός θα πληρώσει για να σπουδάσει το παιδί του εκει;" μου είπε.. Αν επέμενες, του λέω, δε θα σε καταλάβαιναν, δε θα το δεχόντουσαν; ίσως, μάλλον. ήταν η απάντηση. Δε ξέρω τι παίζει με την αποκατάσταση, αυτό που ξέρω είναι ότι στην Ελλάδα, τίποτα δεν έχει αποκατάσταση, οπότε αν έχεις κάπου στο μυαλό σου το εξωτερικό, μη διστάσεις ούτε δευτερόλεπτο, γιατί θα είναι το μοναδικό δευτερόλεπτο που θα σε ταλαιπωρεί για μια ολόκληρη ζωή, αυτό το αν που ίσως να είναι αργά ή πολύ νωρίς πια για να το δοκιμάσεις. Αν κάτι είναι όμορφο, αυτό είναι να έχουμε όνειρα, αν κάτι μπορεί να μας κάνει ευτυχισμένους (με όλη τη βαρύτητα της λέξης, ευτυχίας) είναι η πραγματοποίηση των ονείρων μας, ή ακόμη και η προσπάθεια, το ταξίδι για την πραγματοποίησή τους.

Αυτά τα μάλλον πολλά από εμένα! :-) Καλό μήνα εύχομαι και ελπίζω να το σκεφτείς από κάθε οπτική πριν αποφασίσεις.

SugarPinkSunFlower είπε...

Πραγματικά πρέπει να σου ζητήσω ένα μεγάλο ευχαριστώ για αυτό το άρθρο.Με έκανες να αποφασίσω να αρχίσω και πάλι να ζωγραφίζω(και ο καθαρός κρητικός αέρας με εμπνέει)!
Δεν υπήρχε περίπτωση να έπιανα ξανά τις ακουαρέλες στα χέρια μου αν δεν το είχα διαβάσει.Και πραγματικά το αποτέλεσμα βγήκε ωραίο αν και είχα πολύ καιρό να ζωγραφίσω!
Και πάλι χίλια ευχαριστώ!

ΥΓ:Μου αρέσουν πολύ τα σχέδια σου!Εγώ μπορώ να ζωγραφίζω μόνο με ακουαρέλες καλά...ή έτσι μου έχουν πει τουλάχιστον...

Creepy Dreamer είπε...

Kωστή μου, έφταιγα. Πολύ μάλιστα. Θα δούμε για των Καλών Τεχνών :)

Α, τι καλός :)

Creepy Dreamer είπε...

Σκρουτζάκο, ελπίζω να βρω το δρόμο μου :)
Καλό μήνα να έχεις :D

Creepy Dreamer είπε...

Menia, και εγώ αυτό το θέμα έχω. Και το έχουμε συζητήσει με τους δικούς μου. Ξανά και ξανά. Δεν με αφήνουν να πάω εκεί. Αλλά θα το προσπαθήσω για μετά το Πανεπηστήμιο, αν περάσω. Θα ήταν μία ενδιαφέρουσα εμπειρία πιστεύω.
Καλό σου μήνα και σε ευχαριστώ για τη συμβουλή σου :)

Creepy Dreamer είπε...

SugarPinkSunFlower, χαίρομαι που σε βοηθήσα έστω και από μία ανάρτηση να ξαναξεκινήσεις αυτήν την ασχολία :) Είναι υπέροχη η ζωγραφική.
Είσαι πολύ καλή, σε ευχαριστώ :)
Πιστεύω πως πρέπει να ακούμε τους άλλους, γιατί εμείς δε μπορούμε να κρίνουμε αντικειμενικά τα δημιουργήματά μας. :Ρ

The Margrave είπε...

Η ζωγραφική είναι ένα πράγμα υπέροχο και καλά θα κανες να τη συνεχίσεις,αλλά με εξαίρεση αυτά από Victoria Frances όλα τα υπόλοιπα που έχεις ανεβασμένα στο deviantart σου είναι κομματάκι απαράδεκτα.
Αν θες τη γνώμη μου,παράτα προσωρινά το χρώμα και εστίασε στο σκίτσο.
Skål.

Creepy Dreamer είπε...

The Margrave, ξέρω ότι ΔΕ ζωγραφίζω καλά οκ; Και ότι το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να αντιγράφω πράγματα.
Αλλά αν θεωρούμαι απαράδεκτη που κάνω fan art οκέι, shoot me, τι να πω.
Δεν μπορώ να παρατήσω το χρώμα. Αλλά θα δω τι θα κάνω για το σκίτσο.

The Margrave είπε...

Χαίρομαι,η αυτογνωσία είναι αρετή.
Δε σου μιλάω με κακεντρέχεια αλλά με ειλικρίνεια,καλά θα κανες να τη συνηθήσεις άμα θες να μάθεις να ζωγραφίζεις καλά.
Skål.

Creepy Dreamer είπε...

The Margrave, τέτοιου είδους ειλικρίνεια δε με κάνει να θέλω να προσπαθήσω παραπάνω. Δεν είπα ποτέ ότι είμαι Η γουάου σούπερ τέλεια καλλιτέχνις, αλλά οκ, το προσπαθώ. Ερασιτεχνισμός σημαίνει να εξελίσσεσαι.

The Margrave είπε...

Skål.

Virgilia είπε...

1. Εγώ αγαπώ τις ζωγραφιές σου, με τις ομορφιές τους και όλα τους τα ελαττώματα. Δεν γίνεται να 'σαι τέλειος, σημασία έχει να είσαι εκφραστικός, κι εσύ είσαι τόσο πολύ :)
2. Ο Margrave θέλησε να μου κόψει το cosplay, αλλά δε γεννήθηκε ακόμα ο άνθρωπος που θα με κόψει απ' τα χόμπι μου *proud* My point is μην ακούς κανέναν, απλά practice για τη δική σου ευχαρίστηση λαβ!
Φιλάκια <3

Creepy Dreamer είπε...

Virgilia, 1.εγώ αγαπώ εσένα το ξέρεις; :| Είσαι τόσο καλή <3
2.Μάλλον έχεις δίκιο :D Πάντα θα μαστε proud otakus :3
Φιλάκια <3

Μαριαααα:] είπε...

Αφου εχεις φαντασια και γραφεις μεγαλες και ομορφες αναρτησεις..σημαινει οτι ζωγραφιζεις και υπεροχαα:3
Και εμενα μαρεσει να ζωγραφιζω οτι αισθανομαι,οτι βλεπωω,οτι νιωθω...με κανει να νιωθω ΟΜΟΡΦΑ<3

Υ.Γ. Η ζωγραφικηη ειναι για ολες τις ηλικιες μην το σταματησεις να ζωγραφιζεις *ΠΟΤΕ* ;)
Ειδα τις ζωγραφιες και ειναι τελειες και στο ευχομαι να πας σε σχολη καλων τεχνων <3

Creepy Dreamer είπε...

Μαριαααα:] δεν πάνε απαραίτητα πακέτο αυτά τα δύο, αλλά σε ευχαριστώ, να σαι καλά :)
Α, και εσύ ζωγραφίζεις; Μπράβο :)

Ναι ξέρω, είναι για όλους η ζωγραφική. ^_^ Τι καλή, ευχαριστώ. :)

Fleur είπε...

Μαρία μου,η αγάπη μας για την ζωγραφική είναι πάντα μέσα μας δεν φεύγει ποτέ!;)
Και εχώ ήμουν πάντα με ένα μπλοκ.<3
Και ναι,στην 3η Λυκείου μόνο 1 σχέδιο έφτιαξα λόγω έλειψης χρόνου.Αλλά μόλις τελειώσαμε τσαααφ,έφτιαξα αλλα 3 σχέδια!:P
Είσαι υπέροχη στην ζωγραφική και σου αξίζουν πολλά μπράβο.Ας μην αφήσουμε ποτέ το χόμπι που αγαπάμε!
Χαιρομαι που υπήρξα μια μικρή αφορμή να ξαναζωγραφίσεις.:$
Εγώ σκέφτομαι από του χρόνου που δεν θα έχω φροντ. να πάω να γραφτώ σχέδιο ή να πάω στην σχολή άμα έχει ομάδα.:P
Φιλάκιαα!