Growing up

Το βλέμμα μου πέφτει στα τέσσερα άδεια μεγάλα ράφια της βιβλιοθήκης και νιώθω πάλι εκείνο το αίσθημα της μελαγχολίας να πιάνει σφιχτά το στομάχι μου και να το τυλίγει, να το δένει, να το κάνει κόμπο.

You see, στα ράφια αυτά ήταν τα βιβλία που χρησιμοποιούσα τον τελευταίο χρόνο, τα βιβλία και οι σημειώσεις που με συντρόφευαν κατά τη διαδικασία των Πανελληνίων.

Μη με παρεξηγήσετε. Δεν έχω τρελαθεί. Δεν θέλω να έρθουν πάλι πίσω οι Πανελλήνιες, δεν θέλω να ξαναδιαβάσω ή κάτι τέτοιο.

Όμως απλά συνειδητοποιώ πόσο γρήγορα πέρασαν τα χρόνια.

Θυμάμαι όταν πρωτοήρθαμε σε αυτό το σπίτι. μου φαινόταν τεράστιο και η ντουλάπα στο δωμάτιό μου πολύ ψηλή και ήμουν μονάχα εφτά χρονών. Τα βιβλία χωρούσαν άνετα σε ένα ράφι της βιβλιοθήκης μου και στα υπόλοιπα μπήκαν τα εξωσχολικά.

Φέτος δεν υπήρχαν εξωσχολικά, μόνο σε ένα ράφι και εκεί στριμωγμένα και στα υπόλοιπα σχεδόν ράφια υπήρχαν βιβλία για το σχολείο.

Και τώρα όλα εκείνα τα βιβλία του σχολείου μπήκαν σε 5 μικρά χαρτονένια κουτιά.

Αναρωτιέμαι αν έτσι θα είναι πια η ζωή μου. Σε λίγο καιρό θα βάλω και τα υπόλοιπα πράγματα που αποτελούν την προσωπικότητά μου σε μικρά χαρτονένια κουτιά και θα φύγω από εδώ να πάω σε μία μεγάλη πόλη, από την οποία κάποια στιγμή πάλι θα φύγω.

Γενικά, νιώθω λίγο περίεργα που μεγαλώνω.

Θέλω να φύγω από εδώ μα ταυτόχρονα ξέρω πως εδώ ήταν που πέρασα τα παιδικά και εφηβικά μου χρόνια, εδώ μεγάλωσα, εδώ έκανα φίλους, εδώ πέρασα καλά  και νιώθω λίγο περίεργα και ανήσυχα για αυτό που με περιμένει «εκεί έξω».

But I guess that’s part of growing up…!

P.S. Αύριο φεύγω για το χωριό μου και δε θα έχω Internet για 15 μέρες περίπου. Τα λέμε :Ρ

Summer with lots of sunshine

Η ζέστη με τυλίγει ξανά και ο ήλιος καίει πάνω από το κεφάλι μου. Ψάχνουμε απελπισμένα να βρούμε μία σκιά και ο ζεστός αέρας κάνει τα γεμάτα φύλλα κλαδιά να θροΐζουν. Τα πουλιά ανήσυχα ανταλλάσσουν μεταξύ τους μηνύματα και ο ουρανός έχει αυτό το παιδικό γαλάζιο χρώμα. Που και που υπάρχουν λευκά σύννεφα που μοιάζουν με ιπτάμενο βαμβάκι και παίρνουν διάφορα σχήματα.

Το καλό με το παραμεθόριο χωριό που επέλεξαν οι γονείς μου να χτίσουν σπίτι είναι πως είναι γεμάτο γρασίδι, δέντρα και λουλούδια. Από 8 χρονών κυνηγούσα τις πεταλούδες. Δέκα χρόνια μετά δεν έχει αλλάξει κάτι. Είναι τόσο όμορφες έτσι όπως πετάνε τριγύρω. Οι μέλισσες βέβαια μπορεί να σε τσιμπήσουν αν τις ενοχλήσεις έστω και καταλάθος και από κουνούπια άλλο τίποτα. Όμως δε με νοιάζει ακόμα και αν παραπονιέμαι που δε μένω στο κέντρο της πόλης. Εδώ είναι ήσυχα και ηλιόλουστα και μπορώ να ξαπλώσω ένα ολόκληρο μεσημέρι στο γρασίδι και να κοιμηθώ και να δω τα πιο όμορφα ηλιοβασιλέματα στα κεραμίδια του σπιτιού μου και τις νύχτες, συντροφιά με το ελαφρύ αεράκι, να μετρήσω όλα τα αστέρια του ουρανού.

Το καλοκαίρι έφτασε. Κάθε καλοκαίρι, κάθε εποχή μου θυμίζει κάπως τα παλιά. Κυρίως τη Μυρτώ, υποθέτω, και γεμίζω ακόμη με μία κάποια μελαγχολία.

Φέτος όμως είναι διαφορετικά.

Θα πάω Θεσσαλονίκη και Αθήνα και θα δω τους φίλους μου. Θα πάω λογικά για κάμπινγκ με την Ελένη και το Θάνο. Θα παίξω πρωταγωνιστικό ρόλο στο ερασιτεχνικό θέατρο του χωριού μου. Θα ζωγραφίσω και θα διαβάσω λογοτεχνία. Θα περπατήσω στην αμμουδιά μιας χρυσαφιάς παραλίας και θα δω τα ηλιοβασίλεμα. Θα κάνω πάλι μπάνιο στο σχεδόν κόκκινο και λίγο χρυσό νερό όταν ο ήλιος δύει, κάτω από τα πορτοκαλιά σύννεφα και με τα πρώτα αστέρια για συντροφιά. Ποιος ξέρει, ίσως επιτέλους να πραγματοποιήσω το όνειρό μου να κάνω μπάνιο κάτω από το χλωμό φως των αστεριών. Θα μαζέψω κοχύλια και θα χρωματίσω τους τοίχους του δωματίου μου. Θα βγάλω φωτογραφίες που θα μου θυμίζουν τις όμορφες στιγμές και θα λέω καμμενιές με τους φίλους μου. Θα γελάσω τόσο πολύ που θα τρέχουν δάκρυα από τα μάτια και θα πάρω αγκαλιά(ες) τα άτομα που αγαπάω απεριόριστα πολύ. Θα δω ό,τι ταινία θέλω και θα κάτσω να δω τον ήλιο να ανατέλλει-σε μία παραλία ή στην ταράτσα μου. Θα περάσω όμορφα και θα δημιουργήσω όμορφες αναμνήσεις. Θα έχω ένα μεγάλο, φωτεινό καλοκαίρι.

Summer...!

Kαι ναι, μετά από 1 περίπου μήνα ΤΕΛΕΙΩΣΑΜΕ! Όλα τα μαθήματα και τα δεκαέξι έχουν τσεκαριστεί στο πρόγραμμα, καθώς τα έγραψα όλα. Τέλος. Ακόμα δε μπορώ να πιστέψω ότι θα κάνω μία χρονια να δω αυτή την απαίσια μπλε σφραγίδα πάνω στην 4σέλιδη κόλλα αναφοράς. ''Προαγωγικές-Απολυτήριες Γραπτές Εξετάσεις Μαΐου-Ιουνίου''.
Πραγματικά φέτος τα βαρέθηκα και με κούρασαν όλα αυτά. Ειδικά μάλιστα αφού είχαμε 16 μέρες για 16 μαθήματα. Απογοητεύτηκα κιόλας που έγραψα μόλις 93/100 λατινικά. Τουλάχιστον έγραψα 95 ή 96 Αρχαία κατεύθυνσης, με άγνωστο Πλάτωνα, οπότε είμαστε καλά. Η Φιλοσοφία δε με νοιάζει καν XD Αλλά κόντεψα να τσακωθώ με τον καθηγητή των μαθηματικών γενικής. ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΚΑΛΑ. Οκέι ξέρω ότι έκανα ένα λάθος στο Σ-Λ. Πάω 99 από κει. Μείον 8 μόρια από το iii του 4ου θέματος πάω 91. Και μετά έκανα ένα λάθος που οκέι είναι σαχλό, αλλά δε δείχνει πως δε ξέρω μαθηματικά. Απλά μπερδεύτηκα με τις μαλακισμένες ρίζες γιατί τα θέματα ίσως ήταν ό,τι πιο δύσκολο έπεσε φέτος σε όλη την Άρτα; >.< Λέω εγώ τώρα. Βλάκα. Που με κοιτάς χαμογελώντας πλατιά και μου λες: "Τι 18; Να πάρεις εσύ 18 Αλγεβρα ΓΠ; Με αυτά που έγραψες; Αν ήταν σωστά, ίσως''. Ναι φίλε. Πάνε βρες κάποιο παιδί από τη θεωρητική που να ξέρει να λύνει τις μαλακίες που μας έβαλες και να ξέρει να παίρνει ολόσωστα τους περιορισμούς στου λογαρίθμους και μετά μίλα. Οκέι, πήγαινε με στο 17 για μία λάθος ρίζα. Δε με νοιάζει. Ίσως απλά εξαιτίας σου να χάσω το απουσιολόγιο στην κατεύθυνση. Ξέρεις όμως τι, κύριε Χ.; Θα στην πω, με μεγάλη μου χαρά κιολας μετά το χουνέρι του προχείρου, μπροστά σε όλους τους συναδέλφους σου. :)
Και αφού ξέσπασα για τις ηλίθιες αντιπαιδαγωγικές φετινές εξετάσεις, συνειδητοποιώ πως ήρθε το καλοκαίρι. Βασικά, εγώ δεν πολυχαίρομαι. Φυσικά και δεν κατάφερα να πάω Θεσσαλονίκη. Λυπάμαι Κωνσταντίνα. Θα σε δω τον Ιούλιο λογικά. :Σ Και την τρίτη ξεκινάω με 2ώρο Ιστορία κατεύθυνσης. Συνειδητοποιώ ότι έχω να διαβάσω τα 2 τελευταία μαθήματα του 1ου μέρους του δευτέρου κεφαλαίου. Η αντίδρασή μου;

Aλλά σταδιακά το ξεπέρασα. Θέλω να πω ένα καλοκαίρι είναι. Και μετά άλλοι 9 μήνες. Θα περάσουν και μετά από αυτούς πραγματικά δε θέλω καν να μετρήσω πόσους μήνες θα είμαι ευτυχισμένη.
Και παρότι μέχρι 15 Ιουλίου θα βγαίνω με τον Πλάτωνα, τα Λατινικά, τα Μαθηματικά και τα κεφάλαια Ιστορίας, έχω λόγους να είμαι χαρούμενη που είναι καλοκαίρι. :) Θα πάω Αθήνα να δω την πρεμιέρα. Δε με νοιάζει τι θα γίνει ή ποιον κόσμο θα φέρω ανάποδα, θα πάω. Μετά, θα ρθει η onee-sama και ο Ηλίας!

Θα περάσουμε τέλεια!!!! Θα πάω επίσης κάποιες μέρες στο χωριό μου για διακοπές. Ακούγεται ξενέρωτο, αλλά θα περάσω καλά I'm sure :) Και μετά έχω τόσα σχέδια για πρότζεκς ζωγραφικής αυτό το καλοκαίρι και θα φτιάξω και κάτι σε ένα από τους καμβάδες μου. Κατα αυτόν τον τρόπο ελπίζω να γίνω καλύτερη στη ζωγραφική. Θέλω να πάω για μπάνιο και να περάσω καλά. 

Καλοκαίρι XD