Hunger Games

Deep in the meadow, hidden far away
A cloak of leaves, a moonbeam ray
Forget your woes and let your troubles lay
And when it's morning again, they'll wash away
Here it's safe, here it's warm
Here the daisies guard you from every harm
Here your dreams are sweet and tomorrow brings them true
Here is the place where I love you.

Δευτέρα, 8 Νοεμβρίου 2010

Just watch my wildest dreams come true...



Όλοι μας, για να κάνουμε κάποια κίνηση που θεωρούμε υπερβολικά τολμηρή, κρυβόμαστε πίσω από μία μάσκα.
Και η Σταχτοπούτα δεν έβαλε μία ''μάσκα'' για να πάει στο χορό του πρίγκιπα; Έβαλε τα καλά της και δεν την αναγνώρισε κανένας.
Πιστεύω πως έχω καταλάβει για πιο λόγο σαν άνθρωποι το κάνουμε αυτό. Γιατί φοβόμαστε. Θέλουμε να κάνουμε μία πράξη. Μία πράξη που ίσως θα μας κάνει χαρούμενους, θα μας απελευθερώσει, θα μας κάνει να γελάσουμε, θα μας δώσει ελπίδα να ονειρευτούμε. Η κοινωνία στην οποία, όμως, ζούμε, έχει δημιουργήσει κάποια καλούπια, κάποια πρότυπα και στερεότυπα.
Έτσι, οι ευσεβείς μας πόθοι μένουν ανικανοποίητοι... Όμως μερικοί από εμάς, κρυφά, ίσως την ώρα που το φεγγάρι ανατέλει, κανένας δεν προσέχει και υπάρχει ''άκρα του τάφου σιωπή'', αυτοί οι άνθρωποι, αψηφώντας κάθε κανόνα, κάθε όριο, κάθε στερεότυπο και αντίληψη επιχειρούν να πιάοσυν το όνειρο, να ζήσουν αυτή τη μία και μοναδική στιγμή ευτυχίας, μία στιγμή για την οποία αξίζει κανείς να περιμένει σε όλη του τη ζωή...Χρειάζεται τόσο θάρρος, τόλμη και π΄σιτη στον εαυτό μας για να τολμήσουμε, για να ρισκάρουμε...
Αυτό όμως είναι όλη η ζωή. Ένας κύκλος στον οποίο ρισκάρουμε. Μπορεί να κάνουμε κάτι λάθος. Δεν πειράζει. Μπορούμε πάντα να έχουμε μία δεύτερη ευκαιρία, να επανορθώσουμε και να διορθωθούμε.
Όπως ένα κοριτσάκι που βάζει τα τακούνια της μαμάς του για πρώτη φορά. Θα πέσει. Θα χτυπήσει. θα κλάψει. Μετά από λίγε ημέρες, με ένα πονηρό χαμόγελο, θα ξαναβάλει τα τακούνια, νομίζοντας πως έτσι θα γίνει μεγάλη, σπουδαία και τρανή... Και ίσως ξαναπέσει. Μα θα προσπαθήσει ξανά και ξανά.
Έχει πολύ μεγάλο νόημα να προσπαθείς. Παλεύεις. Δεν ξέρεις γιατί ακριβώς. Παλεύεις για να ζήσεις το όνειρο που έχεις δει τα μεσάνυχτα μίας κρύας νύχτας. Πάλεψε όσο μπορείς. Με κάθε δύναμη. Και σταμάτα πια να κρύβεσαι. Οι μάσκες είναι για τις Απόκριες. Και για τους άτολμους. Μη φοβάσαι. Μη δίνεις σημασία σε ό, τι μπορεί να πει ο καθένας για εσένα...Απλά κάνε ό,τι κάνει εσένα ευτυχισμένο.
Και αν...αν απλά δε μπορείς να αφήσεις τη μάσκα, μην ανησυχείς. Κανείς δε θα σε κριτικάρει... Απλά να ξέρεις, θα νιώσεις πιο ευτυχισμένος, πιο ολόκληρος όταν κάνεις πράξη το όνειρό σου και δεν κρύβεσαι επειδή φοβάσαι την κοινή γνώμη. 

Man is least himself when he talks in his own person. Give him a mask, and he will tell you the truth. 
Oscar Wilde 

 Δίκιο έχει σε αυτό ο Όσκαρ. Φοβόμαστε να πούμε την αλήθεια, για να μη μας παρεξηγήσουν, για να μην ξεφύγουμε από το πρώτυπο, το στερεότυπο.
Όμως μία ζωή χωρίς ελπίδα, χωρίς αλήθεια, χωρίς όνειρα, μία ζωή που μπορείς να την ζήσεις μόνο κρυμμένος, δεν είναι ζωή.
Ίσως αυτή η ανάρτηση να ήταν άσκοπη... Απλά πιστεύω πως πρέπει να αφήσουμε τους φόβους μας στην άκρη και να ζήσουμε, ακόμα και αν το μόνο που θα πάρουμε είναι μόλις ένα λεπτό ανθρώπινης ευτυχίας...


Θεέ μου! Ένα ολόκληρο λεπτό υπέρτατης ευτυχίας! Είναι, μήπως, λίγο αυτό, έστω και σ’ όλη τη διάρκεια της ανθρώπινης ζωής;…
Φιοντόρ Μιχαήλοβιτς Ντοστογιέφσκι


6 σχόλια:

Anlin,the sunray. είπε...

Πολυ ωραίες σκέψεις Μαρία.
Και μένα τελευταία με απασχολούσε η μάσκα μου. Τελικά την έβγαλα... δεν ωφελούσε σε τίποτα, ήταν απλά ένα καμουφλαζ για να κρυφτώ απ' τον ίδιο μου τον εαυτό.

Φιλιά^^

Creepy Dreamer είπε...

Και εμένα με απασχολεί η μάσκα. Πότε την αφήνω, πότε την φοράω...

Φιλάκια Ανθή, ευχαριστώ που το διάβασες :*

Rontiven είπε...

Ομορφα τα οσα λες!
Αυτην την μασκα την εχουμε ολοι ο καθενας για τον δικο του λογο. Το λυπηρο ειναι οταν ορισμενοι ανθρωποι δεν μπορουν πλεον να την βγαλουν γιατι.. εχει γινει πλεον ενα με αυτους και ο πραγματικος τους εαυτος εχει θαφτει για παντα..
Καλη συνεχεια! =)

Creepy Dreamer είπε...

Καλή σου μέρα Rontiven και καλώς ήλθες! :]

Ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια :)

Συμφωνώ με όσα λες.Ορισμένες φορές η μάσκα έχει καταστρέψει τον κάθε χαρακτήρα... :/

Dream Girl είπε...

Εγώ θέλω μια μάσκα μικρή, που όμως να καλύπτει τα μάτια! Και να 'ναι μαύρη! Τώρα αν θα 'χει σχέδια ή όχι... Το βλέπουμε αργότερα! :Ρ

ΟΚ, σοβαρεύομαι.

Δε κερδίζουμε τίποτα απ' το να κρυβόμαστε... Το θέμα είναι πως το καταλαβαίνουμε πολύ αργά...:/

Creepy Dreamer είπε...

Dream Girl.
Εγώ θέλω μία ίδια σε γκρι :Ρ Πάμε να τις αγοράσουμε μαζί:Ρ

Οκέι, και εγώ σοβαρεύομαι :Ρ

Συμφωνώ μαζί σου...Απλά κρυβόμαστε, επαναπαυόμαστε μέχρι να είναι πολύ αργά...

Καλό απόγευμα^^